~ Soms denken we dat armoede alleen te maken heeft met honger, naaktheid en dakloos zijn. Maar iemand die niet gewenst of geliefd is en niemand heeft die voor hem zorgt, ervaart de grootste armoede ~ (Moeder Theresa)
~ U zegt dat u rijk bent, dat u alles hebt wat u wilt en niets meer nodig hebt. U beseft niet hoe ongelukkig u bent, hoe armzalig, berooid, blind en naakt. Daarom raad ik u aan: koop van mij goud dat in het vuur gelouterd is, en u zult rijk zijn; witte kleren om u te kleden en uw naaktheid te bedekken, zodat u zich niet meer hoeft te schamen; zalf voor uw ogen, zodat u weer kunt zien ~ (Openbaring 3 vers 17 en 18)
Wat is een ware manier van kijken? Wat is luisteren? Hoe wordt ik losgewrikt van zelfingenomenheid, geestelijke trots en zelfvoldoening… We hebben onze eigen koninkrijkjes waarin wij zelf koning zijn, kom niet aan mijn rijk….. kom niet in mijn gebied… ik ben WAT IK HEB…. ik ben WAT IK DOE…. ik ben ???
En wanneer ben je xe8cht geliefd? Geliefd om wie je bent en niet om wat je doet of wat je hebt…
Oppervlakkigheid, de hele maatschappij is er vol van. En ik wil niet meer meedoen, zo voelt het. Je moet hard zijn, doorvechten, je moet bijna gevoelloos zijn, je moet soms haten, je moet soms…. alles op alles zetten… dan noemen ze je assertief…. als je het niet doet gebruiken ze je, lopen over je heen.
Soms dan kies ik daarvoor, dan lopen ze maar even over me heen, ik wil even niet zo zijn zoals zij willen dat ik ben.
Iemand leren kennen kost tijd, eerlijkheid, kwetsbaarheid, jezelf blootgeven en vertrouwen, het risico nemen beschadigd te worden, maar dit is wel 'zijn'. Je kunt alles hebben, toch arm zijn. De Schrijver van de Bijbel zegt het zelfs.
In de Bijbel gaat het over bedekking (witte kleren) en om goud ( dat gelouterd is in het vuur), schaamte bedekken met die witte kleren…. En het gaat om zien, zicht hebben op…. Dit is een taal van de Bijbel die ik niet altijd begrijpen kan, waar ik naar moet zoeken en over na moet denken en over moet bidden…………… Een God die dieper gaat, anders ziet, weet wat er nodig is om te kunnen leven.
Soms dan zoek ik bedekking, iemand die mij kan bedekken, veiligheid, of ik verschuil mij achter muren, wil niet gezien worden zoals ik ben, ik zet een masker op en bedrieg mensen in wie ik ben. En raak uitgeput van het ploeteren iemand anders te zijn dan ik werkelijk ben. Het probleem is veiligheid, waar kun je nou nog eerlijk jezelf zijn, met al je angsten en problemen en gebreken, bindingen, toestanden, zonden, etc. Waar hoef je niet perfect te zijn?
Deze laatste vragen brengen me terug bij Jezus, dichtbij die Man zonder zonde, die Man die met zondaren samen eet en praat en relatie aan gaat. De man die dieper kijkt, die niet veroordeelt, die eerlijk is, tactisch is, liefdevol, genadig….
en…. ik wil zijn zoals Hij…….. met mensen samen zijn en relatie aan gaan, dieper kijken, niet veroordelen, eerlijk zijn, tactisch zijn, liefdevol, genadig…. Jezus is de Man die respect heeft voor jouw en mijn grenzen. Jezus is de Man die vraagt voordat Hij doet. Jezus is de Man die je kunt vertrouwen. Hij zal niet vernietigen, vernederen, veroordelen……
En ik…. ik ben nog zo vaak mezelf aan het beschermen, verbergen, ik zet mijn hakken in het zand, ik klem mijn kiezen op elkaar, ik reageer op afwijzing met haat. En toch leer ik steeds meer lief te hebben. Hoe meer ik bij Jezus ben, hoe meer ik begin te leven, zoals ik ben.
